Η Σκιάθος είναι ένα νησί που ξεχωρίζει για τις πευκόφυτες πλαγιές της, αλλά και για το φαγητό. Εδώ γεννήθηκε ο Παπαδιαμάντης, και η κουζίνα κρατάει ακόμα εκείνο το σκιαθίτικο πάντρεμα που δύσκολα βρίσκετε αλλού: το ψάρι να μαγειρεύεται μαζί με τα χόρτα του βουνού και τα ζαρζαβατικά του κήπου, σαν να μη χωρίζει η θάλασσα από τη στεριά. Τα τελευταία χρόνια μπήκαν δίπλα στις παλιές ταβέρνες και κουζίνες πιο δουλεμένες, χωρίς να χαλάσουν ωστόσο τη γενικότερη τάση. Να πού αξίζει να καθίσετε, και τι να πάρετε μαζί σας φεύγοντας.
Σεργιάνι στα εστιατόρια
Ξεκινήστε από το πιο καινούριο. Ψηλά πάνω από τη Χώρα, στου Αγίου Φανουρίου, το Akre άνοιξε φέτος κι έγινε αμέσως το πιο συζητημένο τραπέζι του νησιού. «Edge of Sense» ο υπότιτλός του, και το εννοεί: ανεβασμένη ελληνική και μεσογειακή κουζίνα με λαχανικά από τον δικό του κήπο, πανοραμική θέα ανάμεσα στη στεριά και το πέλαγος, κοκτέιλ και ηλιοβασίλεμα από τα ωραιότερα του νησιού. Ζητήστε την τυρόπιτα με λεμόνι κονφί, το papara ceviche και τη linguini marinara, και κλείστε νωρίς τραπέζι με θέα.
Δείτε επίσης:
Μύλος στη Λέρο: Η πιο ενδιαφέρουσα μεταμόρφωση μιας ελληνικής ψαροταβέρνας
Πιο κάτω, στην πόλη, πάνω στην οδό Ευαγγελιστρίας, το Marmita σας βάζει σε έναν κήπο μέσα στον παλιό οικισμό. Διαθέτει μια ελαφριά κουζίνα με τα αρώματα της Μεσογείου. Ο Δημήτρης Κολιάκος και ο Πάνος Σταμούλης κρατούν φρέσκα, εποχικά υλικά και βάζουν την έκπληξη στο πιάτο χωρίς φανφάρες. Είναι από τα τραπέζια του νησιού με υψηλή αισθητική και λογικές τιμές μαζί, οπότε εμπιστευτείτε ό,τι βγαίνει εκείνη τη μέρα.
Για την πιο αυθεντική σκιαθίτικη γραμμή, ανεβείτε ψηλά πάνω από τη Μεγάλη Άμμο, στην Αμφιλύκη. Ο Χρήστος Καλογιάννης με την οικογένειά του μαγειρεύει ακριβώς αυτό το πάντρεμα θάλασσας και κήπου: σφυρίδα με ντομάτα, καραβίδες με κολοκυθάκια, συναγρίδα στιφάδο, και από κάτω η θάλασσα ανοιχτή. Λίγο πιο πέρα, στον δρόμο προς τη Βαγγελίστρα, το Αγνάντιο της οικογένειας Γιαννίτση κρεμιέται πάνω από την πόλη και το αεροδρόμιο. Εδώ πηγαίνετε για το αρνάκι στη γάστρα, το χταπόδι στιφάδο και τις σκοπελίτικες πίτες, και κλείνετε με τον σκιαθίτικο μπακλαβά με παγωτό καϊμάκι. Κρατήστε το τραπέζι για την ώρα που πέφτει ο ήλιος πίσω από το νησί.
Στον Βρομόλιμνο, το Porto Paradiso μετράει σαράντα χρόνια πάνω στην παραλία και σήμερα ο σεφ του δίνει μια δημιουργική κουζίνα του Αιγαίου. Δοκιμάστε τις περίφημες σαρδέλες, το κριθαρότο με θαλασσινά και το χταπόδι με φάβα, με τα πόδια σχεδόν στην άμμο. Για κάτι πιο ψαράδικο και μέσα στην πόλη, στην ακροθαλασσιά προς το αεροδρόμιο, το Ακρογιάλι κρατάει τη μεγαλύτερη βιτρίνα φρέσκου ψαριού του νησιού: χταπόδι σχάρας, μυδοπίλαφο, τόνο Αλοννήσου, μπακαλιάρο πλακί. Είναι πάντα γεμάτο, και δίκαια.
Τρώμε όπως οι ντόπιοι
Κι όταν θέλετε να φάτε όπως οι ντόπιοι, χωρίς επιτήδευση, στα πεντακόσια μέτρα πίσω από το σχολείο, είναι το Ουζερί Καλό Πηγάδι. Ο Γιάννης και η Ζωή Πασχάλη σερβίρουν σουπιές με κολοκυθάκια, γαριδοκεφτέδες, αυγά σουπιάς και χταποδάκι ξιδάτο σε τιμές ψαρά. Εδώ τρώτε χορταστικά, ό,τι ακριβώς ζητάτε ανάμεσα στα πιο ακριβά τραπέζια.
Κι αν έχετε ένα απόγευμα, ανεβείτε στο Οινοποιείο Παρίσση, πάνω από τον Προφήτη Ηλία, μέσα στα πεύκα: ο Γιάννης Παρίσης δουλεύει τριάντα στρέμματα αμπέλι σε ροδίτη και μαλαγουζιά, και η γευσιγνωσία με θέα το πέλαγος αξίζει τον ανηφορικό δρόμο.
Δείτε επίσης:
Hasika στο Ρέθυμνο: Για κρητικούς μεζέδες με σύγχρονη ματιά
Οι γεύσεις της Σκιάθου
Πριν καθίσετε κάπου, αξίζει να γνωρίζετε τι «γεύση» έχει αυτό το νησί. Στον πυρήνα του είναι το πάντρεμα: σουπιά με χόρτα και κρεμμυδάκι, καραβίδες με λαχανικά, συναγρίδα στιφάδο, το ψάρι δηλαδή να παίρνει τη γεύση του βουνού. Δίπλα του η σκιαθίτικη τυρόπιτα, τυλιγμένη σπείρα όπως στη γειτονική Σκόπελο και Αλόννησο, και τα καλαπόδια, οι ντόπιες χορτόπιτες με μάραθο και άγρια χόρτα. Στα γλυκά, ο σκιαθίτικος μπακλαβάς και τα χαϊμαλιά, τηγανητή ζύμη με καρύδι, μέλι, κανέλα και μοσχοκάρυδο, που έφτιαχναν εδώ γενιές πριν μπει το εργαστήρι να τα κρατήσει ζωντανά. Θα τα βρείτε στις ταβέρνες του νησιού, με τον Πλάτανο, ψηλά μέσα στα πλατάνια, να κρατάει τη γραμμή στα μαγειρευτά και τις πίτες.
Τι θα πάρετε μαζί σας από τη Σκιάθο
Φεύγοντας, μην μπείτε στο πλοίο με άδεια χέρια. Πάρτε αμυγδαλωτά και χαϊμαλιά από το Άνθος του Γιαλού, το εργαστήρι των γυναικών του νησιού που από το 2020 κρατάει ζωντανά τα τοπικά γλυκά με το χέρι. Προσθέστε ένα βάζο μέλι από το μελισσοκομείο του Κώστα Μανταλάρα και ένα κομμάτι τυρί από τον τυροκόμο της Σκιάθου, τον Γιώργο Κάντα, που μετατρέπει το γάλα του νησιού σε τυριά με χαρακτήρα. Ένα μπουκάλι ροδίτη ή μαλαγουζιά από τον Παρίσση, λίγο τσίπουρο, και το ψωμί με προζύμι και τις πίτες από το Mamma Mia του Φάνη για τον δρόμο.
Ό,τι κι αν διαλέξετε, είναι πράγματα που δουλεύονται ακόμα με το χέρι, σε μικρές ποσότητες, από ανθρώπους που τα πουλάνε οι ίδιοι. Όλα χωράνε σε μια τσάντα.
Δείτε επίσης:
Πεσκέσι στο Ηράκλειο Κρήτης: Εκεί όπου αναβιώνει η αυθεντική κρητική διατροφή
Τριζόνι στη Χαλκιδική: Εκεί όπου όλα ξεκινούν από την ψαριέρα
