Ένα κρεατάδικο με asian επιρροές, που μας ταΐζει νόστιμα και ποιοτικά, σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους τις περιοχής.
Η Αγίου Κωνσταντίνου στο Μαρούσι έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια τη δική της μικρή γαστρονομική κίνηση και τον τελευταίο χρόνο, το BurntBone είναι από τα μαγαζιά που έχουν συμβάλει ξεκάθαρα σε αυτό. Με τη φινετσάτη σάλα και τα μαύρα μαρμάρινα τραπέζια, την ανοιχτή κουζίνα και τη φωτιά να δουλεύει ασταμάτητα στο βάθος, το all-day steakhouse κινείται γύρω από το καλό κρέας, χωρίς όμως να μένει μόνο εκεί.
Οι premium κοπές και τα σωστά ψησίματα είναι ο βασικός λόγος που θα το επισκεφθείτε, αλλά το ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι το μενού αποφεύγει τη μονοτονία ενός κλασικού meat spot. Στο τραπέζι φτάνουν ζουμερά gyozas με Black Angus, comfort πιάτα με ζυμαρικά, ωμές κοπές και επιδόρπια που δεν λειτουργούν απλώς διεκπεραιωτικά. Το αρμενοβίλ εδώ, για παράδειγμα, αξίζει τη θέση στο μενού, όχι απλά σαν κάτι γλυκό για το τέλος. Το BurntBone έχει ήδη βρει τον τρόπο να γίνεται σταθερή επιλογή για κρεατοφαγικές εξόδους στα βόρεια.
Δείτε επίσης:
Ethos στη Γλυφάδα: για φαγητά σαν «κυριακάτικα», κόκορα παστιτσάδα και μιλφέιγ
Το γεύμα μας ξεκίνησε με ζεστό, φρυγανισμένο ψωμί, συνοδεία βουτύρου ανακατεμένο με μεδούλι. Πολύ on brand εμπειρία από την αρχή αρχή. Στη συνέχεια, δοκιμάσαμε τη σαλάτα burrata. Μια αρκετά safe επιλογή, που αφήνει όμως την καλή ντομάτα να λάμψει. Και με τα πιο λιπαρά πιάτα που θα ακολουθούσαν, ήταν ευχάριστα δροσιστική.
Στα ορεκτικά, δοκιμάσαμε αρκετές κρεατοφαγικές επιλογές. Από τα ωμά, το ταρτάρ με Black Angus ήταν ήπιο και ντελικάτο, με ωραία κομμένο κρέας χωρίς περιττούς χυμούς στο πιάτο. Η σάλτσα πιπεριάς Φλωρίνης και κρέμα η από ισπανική nduja ήταν ενδιαφέρουσες και ταιριαστές προσθήκες, που ξεφεύγουν αρκετά από τα κλασικά εξτραδάκια που βλέπουμε σε τέτοια πιάτα.
Και περάσαμε στα τηγανητά. Τα κεφτεδάκια από προβατίνα είχαν τη γνώριμη, αγαπημένη γεύση του κεφτέ, αλλά ελαφρώς πιο μεστή και κρεατένια, με σωστό τηγάνι. Δεν ήταν καθόλου παραψημένα, είχαν ροδίσει χωρίς να έχουν ρουφήξει περιττή λαδίλα.
Η κροκέτα από pulled μοσχαρίσιο μάγουλο με τη σάλτσα Jack Daniel’s ήταν μια πλούσια μπουκιά με ωραία υφή, και όχι τόσο βαριά γεύση όσο θα φανταζόταν κανείς.
Και μετά ήρθαν τα gyoza. Καψαλισμένα από κάτω και με γέμιση από μαδειμένο Black Angus, τζίντζερ και σάλτσα με μέλι και μίσο, ήταν μια αρωματική νότα που ταίριαξε ωραία με τα υπόλοιπα κρεατικά.
Πριν τις κοπές, δοκιμάσαμε ένα comfort πιάτο που ήταν από τα αγαπημένα μου της βραδιάς. Σιγομαγειρεμένα μοσχαρίσια μάγουλα, με κρέμα πεκορίνο και ζυμαρικά paccheri, με τα οποία- δεν ξέρω για όλους τους υπόλοιπους, αλλά τουλάχιστον εγώ- έχω πάθει έναν μικρό εθισμό τον τελευταίο καιρό και κάθε φορά που τα βλέπω χαίρομαι λίγο παραπάνω.
Τότε ήταν η ώρα που δίπλα από το τραπέζι μας άρχισαν να κόβονται live οι premium κοπές. Ζουμερές και ψημένες ανάλογα με την κοπή φαίνονταν από μακριά, και έτσι ήταν και στο πιάτο. Και το outside skirt με τη χαρακτηριστική, βαθιά κρεάτινη γεύση του, αλλά και το αγαπημένο μου μεταξύ των δύο chateaubriand, η «καρδιά» του μοσχαρίσιου φιλέτου, ήταν σωστό φινάλε πριν τα γλυκά.
Γλυκά, τα οποία δεν είχαν έρθει για να παίξουν. Το αρμενοβίλ, ήταν συννεφένιο, ανάλαφρο και τόσο όσο γλυκό, ενώ το κέικ τύπου «ματίλντα» – σίγουρα κάτι θα έχει πάρει το μάτι σας στις τάσεις με τα σούπερ σοκολατένια και πολυώροφα κέικ εμπνευσμένα από την αγαπημένη ταινία- ήταν η χαρά εκείνων που αγαπούν τη σοκολάτα. Σχεδόν όλων δηλαδή.
info
Αγίου Κωνσταντίνου 50, Μαρούσι, τηλ. 21 0618 0801
Δείτε επίσης:
5 ταβέρνες για κρέας μια ανάσα από την Αθήνα
Σύναξις: Στη Βουλιαγμένη για κλασική ελληνική κουζίνα, με γεμιστά και γουρουνοπούλα
