Πέντε σαλάτες που ξεχωρίζουν για τη δροσιά, την απλότητα και τις αυθεντικές γεύσεις τους, και μπορούμε εύκολα να φτιάξουμε στο σπίτι.
Στο προηγούμενο άρθρο είχαμε ξεκινήσει μια κατάταξη για 10 υπέροχες καλοκαιρινές σαλάτες, παρουσιάζοντας το ταμπουλέ, τα κολοκυθάκια βραστά, το ντάκος, τα βλίτα και την καπρέζε στις θέσεις 10 ως 6 αντίστοιχα. Εδώ ολοκληρώνουμε τη παρουσίαση με τις σαλάτες που κατέταξα από τη 5η θέση ως τη 1η. Σημειώνω πως δεν έχω συμπεριλάβει καθόλου πράσινες ή σαλάτες ξηρών οσπρίων, όχι γιατί δε ταιριάζουν με το καλοκαίρι, αλλά γιατί νομίζω ότι είναι πιο ταιριαστές τις άλλες τρεις εποχές του χρόνου.
Διαβάστε επίσης:
10 υπέροχες, κλασικές καλοκαιρινές σαλάτες (Μέρος Α’)
5. Αγγουροσαλάτα
Όταν μιλάω για αγγουροσαλάτα, ξεχάστε το συνδυασμό με τομάτα, μιλάω για σκέτο αγγούρι. Και μη σας εκπλήσσει, γιατί πρόκειται για μια απόλυτα καλοκαιρινή, δροσερή αλλά και εξόχως γευστική σαλάτα. Περνάτε το αγγούρι (με τη φλούδα του) από μαντολίνο να βγούνε λεπτές ροδέλες.
Αναμιγνύετε τις ροδέλες του αγγουριού με ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο ή και δυόσμο, σουσάμι λευκό και λίγο μαύρο, μια πρέζα μηλόξιδο και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Έχετε μια αναπάντεχα δροσερή και νόστιμη σαλάτα με λεπτές, φίνες γεύσεις και τραγανές υφές.
4. Αλμύρα
Μάλλον το απόλυτο χόρτο του καλοκαιριού, ιδανικό να συνοδεύει ψάρια ψητά και όχι μόνον. Όλο το παιχνίδι με την αλμύρα είναι, όπως και με τα κολοκυθάκια, να βράσει τόσο-όσο, να μη γίνει μαλθακή, αλλά να κρατήσει το σφρίγος της φρεσκάδας. Επιπλέον όμως, η πρώτη ύλη οφείλει να είναι τρυφερή, γιατί αν τα πιο μεγάλα κλαδιά είναι σκληρά τότε δε χαίρεσαι τη γεύση της. Η τραγανή, γευστική αλμύρα χρειάζεται μόνο καλό ελαιόλαδο, ανθό αλατιού και στυμμένο λεμονάκι ν’ ακούγεται. Μερικές φορές τα απλά πράγματα είναι τα πιο υπέροχα!
3. Τοματίνια με ξινομυζήθρα (μαλακό λευκό τυρί)
Κάθε είδος τοματίνια, το καλοκαίρι έχει τη γιορτή του, είτε μιλάμε για βελανίδια, είτε για πολύχρωμα τοματίνια, είτε για κλασικά στρογγυλά κόκκινα. Όποιο και αν διαλέξετε σα βάση, η συγκεκριμένη σαλάτα με τη απλή αλλά μεγαλοφυή της σύνθεση, είναι ταγμένη να το αναδείξει.
Θα κόψετε τα τοματίνια στη μέση και στο κέντρο του πιάτου θα βάλετε κάποιο μαλακό λευκό τυρί, όπως ξινομυζήθρα, ή Κατίκι Δομοκού ή έστω ανθότυρο. Να είναι ελαφρύ για να αφήνει τη γεύση της καλοκαιρινής τομάτας να το καπελώνει. Λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, μια πρέζα λευκού μπαλσάμικο και η γευστική έκπληξη έρχεται από τη λίγη φρέσκια ρίγανη που θα ρίξετε από πάνω. Αν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε και κάπαρη, αλλά μη ξεπεράσετε τα όρια της λιτής σύνθεσης που είναι στο κέντρο της ιδέας αυτής της σαλάτας. Όσα προσθέτετε, αφαιρείτε απ’ τη μονοσήμαντη γεύση της.
Διαβάστε επίσης:
Λεμόνι ή ξίδι; Τι ταιριάζει πού και γιατί
2. Αμπελοφάσουλα
Τα αμπελοφάσουλα είναι τα φρέσκα μαυρομάτικα φασόλια μέσα στο μακρύ λοβό τους και σηματοδοτούν τους τρείς καλοκαιρινούς μήνες. Θρεπτικά, γευστικά, παιχνιδιάρικα, τραγανά με πολύ χαρακτηριστική λεπτή γλυκόπικρη γεύση!
Δεν θέλουν πάνω από 8 λεπτά βράσιμο για να διατηρήσουν το σφρίγος τους, οπότε και πρέπει να τα ξεβγάλετε σε κρύο νερό για να μη συνεχίζουν να μαλακώνουν. Είναι πολλοί οι συνδυασμοί που τους ταιριάζουν αλλά θα σημειώσω δύο που λατρεύω. Ο πρώτος είναι με βινεγκρέτ από μουστάρδα Ντιζόν με σιναπόσπορο, μπαλσάμικο και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, με λίγα φιλεταρισμένα αμύγδαλα καβουρντισμένα από πάνω.
Ο έτερος είναι με ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι, ξύσμα λεμονιού με λίγο χυμό του και από πάνω σουσάμι, μαζί με το απαραίτητο καλό ελαιόλαδο.
1. Χωριάτικη
Δε θα μπορούσε στη 1η θέση να βρίσκεται οτιδήποτε άλλο εκτός από την Ελληνική χωριάτικη σαλάτα, μια απ’ τις τρείς δημοφιλέστερες σαλάτες στο κόσμο (μαζί με τη Σήζαρ και τη σαλάτα Σεφ). Η ελληνική σαλάτα γιορτάζει τα καλοκαιρινά λαχανικά, με μια σύνθεση που αφήνει περιθώρια ελευθερίας, αλλά η βάση της είναι απόλυτα αλληλοσυμπληρούμενη γευστικά και σε υφές.
Προφανώς μια ελληνική σαλάτα θα είναι τόσο καλή , όσο και το βασικό της υλικό, η τομάτα που θα επιλέξετε. Ψάξτε γηγενείς ή ενδιαφέρουσες ποικιλίες με άσχημο αλλά φυσικό σχήμα και ξεφύγετε από τις ουδέτερες, καλόσχημες τομάτες υδροπονίας. Στο κόψιμο, προτιμώ το ακανόνιστο και σε μέγεθος μιας μπουκιάς. Πλαισιώστε από αγγούρι σε λεπτές φέτες, πιπεριά και υπέροχα κρεμμύδια. Παίξτε λίγο με τις ελιές, δοκιμάστε και τίποτα άλλο εκτός από Καλαμών, ας πούμε μια θρούμπα, ή μια γιγάντια Χαλκιδικής ή μια μικρή τσακιστή.
Η φέτα πρέπει να είναι πραγματική φέτα και όχι λευκό τυρί, να έχει την αυθάδεια του αιγοπρόβειου, να κοντράρει τις μαλακές γεύσεις των λαχανικών. Η ένταξη κάπαρης και κρίταμου εμπλουτίζει ιδανικά τη σαλάτα όπως και μερικά παξιμάδια, ειδικά χαρουπιού. Και κάπου εδώ ολοκληρώνουμε με τα κύρια υλικά, να μη ξεφύγουμε πολύ, και προχωράμε στο άρτυμα. Απαραίτητο για μένα το λίγο ξίδι που θα ζωντανέψει τις υπόλοιπες γεύσεις, η φρέσκια ρίγανη και ο λίγος μαϊντανός. Προσωπικά μ’ αρέσουν και μερικές καυτερές πιπεριές τουρσί εκεί μέσα, να έχω να τσιρίζω κάθε τόσο. Για το ελαιόλαδο, επιλέξτε το καλύτερο που έχετε, άλλωστε η παπάρα είναι μέρος της τελετουργίας της ελληνικής σαλάτας.
Δοξάστε την Ελληνική σαλάτα στην εποχή της, τώρα που οι τομάτες έχουν κέφια και τα υγιεινά, ελαφριά γεύματα, ταιριάζουν στην εποχή και τη διάθεσή μας.
Δείτε επίσης:
Αστική ελληνική κουζίνα: Τα 10 πιο εμβληματικά πιάτα (Μέρος Α’)
Αστική ελληνική κουζίνα: Τα 10 πιο εμβληματικά πιάτα (Μέρος Β’)
