Θα ταξίδευε κανείς μέχρι την Πάργα για ένα εστιατόριο; Η ερώτηση μπορεί να μοιάζει υπερβολική, όχι όμως όσο πριν από λίγα χρόνια. Σταδιακά, η ελληνική γαστρονομία δημιουργεί τους πρώτους πραγματικούς γαστρονομικούς προορισμούς της, αυτόνομους και αυτόφωτους. Ενώ μέχρι πρόσφατα ταξιδεύαμε σε έναν τόπο και συμπτωματικά, ίσως, ανακαλύπταμε ένα καλό εστιατόριο, σταδιακά άρχισε να συμβαίνει και το αντίθετο: ένα «σοβαρό» εστιατόριο γίνεται πρόσθετος λόγος επιλογής ενός τόπου.
Στην Πάργα, αυτό το στοίχημα επιχειρεί να κερδίσει το Lianolia, ως μέρος της συνολικής αντίληψης για τη φιλοξενία, που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια στο Parga Beach Resort. Η δεύτερη γενιά της οικογένειας Ιωάννου, έχει πλέον αναλάβει να οδηγήσει την επιχείρηση στην επόμενη φάση της. Η Ρόη Ιωάννου επέστρεψε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργαζόταν ως αρχιτέκτονας, ενώ ο αδελφός της Χρήστος, με εμπειρία στη διοίκηση και τη στρατηγική ανάπτυξη επιχειρήσεων φιλοξενίας, συμμετέχει στον σχεδιασμό μιας πορείας που δεν περιορίζεται στην αναβάθμιση των υποδομών. Η προσπάθειά τους είναι να δώσουν στο resort μια ταυτότητα που να προκύπτει από την ίδια την Πάργα και όχι από διεθνείς συνταγές πολυτελούς φιλοξενίας.
Δείτε επίσης:
Η πρώτη έκπληξη, πάντως, δεν έρχεται από το τραπέζι. Βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα μακριά από τη θάλασσα του Βάλτου, εκεί όπου η πιο πολυσύχναστη παραλία της Πάργας δίνει ξαφνικά τη θέση της σε έναν χώρο που λειτουργεί ως φίλτρο. Οι φωνές χαμηλώνουν, οι λιανολιές ρίχνουν τη σκιά τους στα πέτρινα μονοπάτια και τα μικρά κτίσματα, διάσπαρτα μέσα στους ανθόκηπους και τα μεσογειακά φρουτόδεντρα, ξεφεύγουν από την εικόνα ενός μεγάλου ξενοδοχειακού συγκροτήματος. Γίνεται μάλιστα άμεσα σαφές πως δεν πρόκειται για επίδειξη αρχιτεκτονικής ικανότητας, καθώς οι προσθήκες σε διαφορετικούς ρυθμούς ορίζουν την ανάπτυξη του συγκροτήματος ανά δεκαετία και η συνολική αίσθηση που αποκομίζεις ως επισκέπτης είναι της προσπάθειας να μη χαθεί η σύνδεση με την πραγματικότητα του τόπου. Αυτή η λογική διατρέχει ολόκληρο το resort.
Γιατί Lianolia;
Δεν είναι τυχαίο ότι το εστιατόριο πήρε το όνομά του από τη λιανολιά, την ιστορική ποικιλία ελιάς που συνδέθηκε με την περιοχή ήδη από τα χρόνια της ενετικής παρουσίας στην Πάργα. Η αναφορά σε αυτή τη σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν δεν εξαντλείται σε έναν τίτλο ή σε ένα όνομα, καθώς διαπερνά τον τρόπο με τον οποίο έχει στηθεί η γαστρονομική πρόταση. Αλλά πριν περάσουμε στα του φαγητού, μια μνεία στη θέση, στην απλόχωρη ταράτσα με θέα στο ενετικό κάστρο της Πάργας και στο νησάκι απέναντι του, που φωτισμένα τη νύχτα δημιουργούν ένα κινηματογραφικό περιβάλλον, λίγο ιταλικό, λίγο ελληνικό.
Τη γαστρονομική επιμέλεια υπογράφει η Georgianna Hiliadaki, μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ελληνικής κουζίνας, με δύο αστέρια Michelin για το εστιατόριό της Funky Gourmet, ενώ ο executive chef Στράτος Χαϊταρίδης είναι υπεύθυνος για την άψογη υλοποίησή του. Ήδη από το καλωσόρισμα, με προζυμένιο ψωμί και φρέσκο δικό τους βούτυρο δουλεμένο με μυρωδικά γίνεται σαφής η πρόθεση για τη σύνδεση με την παράδοση και την εξέλιξή της. Στο πιάτο με τίτλο «Αγριολάχανα», όπου αγριολάχανα στην Ήπειρο αποκαλούνται όλα τα άγρια χόρτα, ο συνδυασμός ωμών και ζεματισμένων μαζί με την ένταση του πικάντικου λευκού τυριού συνθέτουν ένα πιάτο ευχάριστα ζωηρό και ενδιαφέρον. Η κρεμμυδόπιτα με τον θρυπτό κόθρο και το τυρί που ισορροπεί τη γλύκα του κρεμμυδιού είναι μια σοβαρή επιλογή, και τα ζυμαρικά με βόνγκολες σε έναν συμπυκνωμένο θαλασσινό ζωμό μια πολύ καλή επιλογή. Ένα πιάτο που συνοψίζει όλη την ιστορία του Ιονίου είναι το μπιάνκο της Γεωργιάνας, με την πατάτα στη βάση και την ωραία δεμένη σάλτσα, με τα μυρώνια και το πάνκο, σε ένα σύνολο εκρηκτικής συμπύκνωσης.
Το σέρβις ευχάριστο και ενημερωμένο, με την ευγένεια των παλιών καλότροπων φροντιστών στα καλά ξενοδοχεία. Η καλή δουλειά του διευθυντή του συγκροτήματος και παλιού γνώριμου Βασίλη Ανδρικόπουλου είναι άλλωστε εμφανής σε όλα τα επίπεδα.
Οι επιλογές της νέας γενιάς των ιδιοκτητών πάντως φαίνονται στις μικρές -ίσως και πολύ μικρές- λεπτομέρειες. Τα υφαντά καλύμματα στα καθίσματα του Lianolia έχουν υφανθεί σε αργαλειό στο Μέτσοβο. Ακόμη, τα κεραμικά, τα υλικά, οι συνεργασίες με τοπικούς τεχνίτες και φυσικά με παραγωγούς πρώτων υλών δεν λειτουργούν ως διακοσμητικές πινελιές ή προσθήκες στο μενού που επιβεβαιώνουν τη μόδα του «local». Συνθέτουν μια συνολική αφήγηση που ξεκινά από τον χώρο και καταλήγει στο πιάτο.
Και τι άλλο;
Ο executive chef του συγκροτήματος, ο Στράτος Χαϊταρίδης έχει αναλάβει ένα έργο με ιδιαίτερο βαθμό δυσκολίας: να συντονίσει τρεις διαφορετικές κουζίνες -το fine dining Lianolia, το πιο χαλαρό Kokona με την κλασική, παραδοσιακή ελληνική κουζίνα, και την υπόλοιπη εστίαση του resort- χωρίς καμία να χάνει τον χαρακτήρα της. Δεν είναι αυτονόητο, αλλά η μακρόχρονη εμπειρία του σε ανάλογης δυσκολίας θέσεις στη Σαντορίνη και αλλού καθώς και η θητεία του σε ιδιαίτερα απαιτητικά περιβάλλοντα αποδεικνύουν ότι «το έχει», δημιουργώντας τρεις διαφορετικές γαστρονομικές εμπειρίες που συνομιλούν μεταξύ τους.
Αυτό ακριβώς φαίνεται άλλωστε να επιδιώκει το Parga Beach Resort. Να εντάξει το φαγητό στον πυρήνα της εμπειρίας του επισκέπτη και όχι να το αντιμετωπίσει ως μία ακόμη παροχή ενός ξενοδοχείου πέντε αστέρων.
Οπότε, επιστρέφοντας στην αρχική ερώτηση: Θα ταξίδευε κανείς μέχρι την Πάργα για το Lianolia; Μάλλον ελλιπής η ερώτηση θα έλεγα, τελικά. Το Lianolia δεν επιχειρεί να λειτουργήσει ως ένας αυτόνομος γαστρονομικός προορισμός, καθώς επιχειρεί να γίνει ο τρόπος με τον οποίο το ξενοδοχείο αφηγείται τον τόπο όπου βρίσκεται. Για εμένα, ως επισκέπτρια, αυτό είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από ένα ακόμη εστιατόριο με υψηλές φιλοδοξίες. Οπότε, αν επιλέξετε την Πάργα και τις γύρω περιοχές για τις διακοπές σας και θέλετε μία από τις ημέρες να απολαύσετε φιλοξενία και γαστρονομική εμπειρία, ναι, να πάτε στο Lianolia.
info
Πάργα, παραλία Βάλτου
Δείτε επίσης:
Ένα καφενείο, ένας φούρνος και ένα τυροκομείο που κρατούν την παράδοση στην ορεινή Αρκαδία
