Το δικαίωμα στην τεμπελιά (και στην κουζίνα)

«Μας έχετε πρήξει με την τεμπέλα». Το σχόλιο εμφανίστηκε κάτω από μία ανάρτηση ενός άρθρου της σειράς «συνταγές της τεμπέλας» και ομολογώ ότι με έκανε να χαμογελάσω, γιατί μου θύμισε πόσο πολύ εξακολουθεί να μας ενοχλεί η ίδια η ιδέα της τεμπελιάς.

Γιατί, αν το καλοσκεφτεί κανείς, ίσως να μην έχουμε αφιερώσει τελικά και τόσο πολύ χρόνο στην τεμπελιά. Ούτε ως κοινωνία, ούτε ως άνθρωποι, ούτε καν εδώ, στο Cantina, που προσπαθούμε να της παραχωρήσουμε λίγο χώρο ανάμεσα στις συνταγές, τις συμβουλές και τις ιστορίες μας. Και έχουμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε έναν καλό δρόμο.

Το δικαίωμα στην τεμπελιά

Ζούμε σε μια εποχή που αντιμετωπίζει την ξεκούραση σχεδόν ως ελάττωμα, που μας θέλει συνεχώς απασχολημένους, παραγωγικούς, διαθέσιμους, και που μας κάνει να αισθανόμαστε ενοχές ακόμη και όταν αποφασίζουμε να κάνουμε κάτι πιο εύκολα, πιο γρήγορα ή απλώς με λιγότερο κόπο.

Μιλάμε για τον άνθρωπο που επιστρέφει σπίτι στις επτά το απόγευμα, έχοντας ήδη διανύσει μια γεμάτη ημέρα. Για εκείνον που μεγαλώνει παιδιά, δουλεύει, φροντίζει γονείς, προσπαθεί να βρει λίγο χρόνο για τον εαυτό του. Για τη γυναίκα που δεν θέλει να περάσει δύο ώρες πάνω από τις κατσαρόλες ένα βράδυ Τρίτης. Για τον άνδρα που ξέρει να μαγειρεύει, αλλά δεν έχει ούτε διάθεση, ούτε αντοχές να ανοίξει φύλλο μετά από δέκα ώρες δουλειάς.

Και, ναι, η «τεμπέλα» εννοείται ότι κάλλιστα μπορεί να είναι και τεμπέλης.

Αλλώστε το «τεμπέλα», για μας, είναι απλά ένα κλείσιμο του ματιού στις γυναίκες που γνωρίζουν, και γι’ αυτό δεν μας παρεξηγούν· είναι ένας κώδικας για να συνεννοούμαστε «στο πι και φι», που λέγαμε παλιότερα.

Δείτε επίσης:
Έχετε αυγά στο ψυγείο; 20 γρήγορα και χορταστικά πιάτα με λίγα υλικά
9 ιδέες για πρωτότυπα καλοκαιρινά σάντουιτς – Με παραδοσιακά τυριά, με σύκα, με παστράμι

Γιατί θα συνεχίσουμε να γράφουμε συνταγές της τεμπέλας

Στο Cantina πιστεύουμε ότι η κουζίνα δεν είναι πεδίο δοκιμασίας της ηθικής μας. Δεν παίρνεις μετάλλιο επειδή ξεφλούδισες πατάτες για σαράντα λεπτά, ούτε χάνεις πόντους επειδή έφτιαξες μια τυρόπιτα με έτοιμο φύλλο ή ένα γλυκό χωρίς μίξερ. Το ζητούμενο είναι άλλο: να τρώμε όσο γίνεται καλύτερα, συχνότερα στο σπίτι και με μεγαλύτερη χαρά.

Ανάμεσα στο «θα παραγγείλω πάλι απ’ έξω» και στο «θα περάσω όλο το απόγευμα στην κουζίνα», υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος. Αυτόν τον κόσμο προσπαθούμε να φωτίσουμε. Εκεί όπου μια έξυπνη τεχνική, μια συμβουλή ενός σεφ ή μια μικρή συντόμευση μπορεί να μετατρέψει το «δεν προλαβαίνω» σε «τελικά το έφτιαξα».

Γιατί αυτή είναι, στην πραγματικότητα, η φιλοσοφία του Cantina. Να βρίσκουμε λύσεις και να δίνουμε ιδέες. Να παίρνουμε τη γνώση των επαγγελματιών και να τη φέρνουμε στην καθημερινότητά μας. Να αναρωτιόμαστε όχι μόνο πώς γίνεται κάτι πιο γρήγορα, αλλά και πώς γίνεται σωστότερα. Γι’ αυτό και μας ενδιαφέρει εξίσου η επιστήμη πίσω από το φαγητό, η προέλευση των πρώτων υλών, η διατροφική αξία ενός πιάτου, και όλες οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά σε ένα μενού.

Η ευκολία, άλλωστε, δεν είναι εχθρός της ποιότητας. Συχνά είναι ο καλύτερός της σύμμαχος. Γιατί όταν η μαγειρική γίνεται απρόσιτη, περίπλοκη ή εξαντλητική, ο κερδισμένος είναι συνήθως το delivery. Κι αν μια «συνταγή της τεμπέλας» καταφέρει να κρατήσει κάποιον στην κουζίνα του για είκοσι λεπτά αντί να ανοίξει μια εφαρμογή στο κινητό, τότε μάλλον έχει πετύχει τον σκοπό της.

Ίσως, λοιπόν, να αξίζει να υπερασπιστούμε λίγο περισσότερο το δικαίωμα στην τεμπελιά – ακόμη και στην κουζίνα. Ειδικά αν αυτή η τεμπελιά μυρίζει φρεσκοψημένη πίτσα, λαχανοντολμάδες ή κριθαρότο –δεν μιλάμε καν για τα γλυκά ψυγείου (που έχουν αναδειχθεί στα αγαπημένα σας, όπως φαίνεται).

Ναι, θα συνεχίσουμε με έξυπνες συνταγές της τεμπέλας, γιατί πιστεύουμε ότι η καθημερινότητα δεν χρειάζεται περισσότερες ενοχές. Χρειάζεται περισσότερες καλές ιδέες.

Γι’ αυτό, αν κι εσείς έχετε μια καλή συνταγή της τεμπέλας –αυτή που σας έσωσε σε μια περίσταση, ή που αγαπούν τα παιδιά σας– μοιραστείτε τη μαζί μας και με όλη την κοινότητα του Cantina. Υποσχόμαστε να μην την κρίνουμε για το πόσο «τεμπέλικη» είναι. Άλλωστε, όπως φαίνεται, η τεμπελιά έχει πολλές και πολύ νόστιμες εκδοχές.