Τα σύκα είναι από τα φρούτα που άλλοι τρώνε ολόκληρα και άλλοι ξεφλουδίζουν σχολαστικά. Μια νέα μελέτη έρχεται να δώσει έναν καλό λόγο για να αφήσουμε το μαχαίρι στην άκρη καθώς στη φλούδα του σύκου συγκεντρώνεται σημαντικό μέρος των ουσιών που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο διατροφικό ενδιαφέρον.
Αν ένα ώριμο σύκο καταλήγει στο πιάτο μας, υπάρχει μια μικρή απόφαση που συνήθως παίρνουμε από συνήθεια. Το τρώμε όπως είναι ή αφαιρούμε τη φλούδα; Για πολλούς η δεύτερη επιλογή μοιάζει δεδομένη, κυρίως επειδή η υφή της φλούδας δεν είναι ίδια σε όλες τις ποικιλίες ή επειδή θεωρούμε ότι το εσωτερικό είναι το «καλό» μέρος του φρούτου. Η επιστήμη, πάντως, δείχνει ότι η φλούδα μόνο περιττή δεν είναι.
Δείτε επίσης
Μαρμελάδα σύκο: Γιατί βάζουμε λεμόνι και δεν είναι μόνο για τη γεύση
Τι έδειξε η νέα έρευνα
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 25 Αυγούστου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό European Food Research and Technology εξέτασε χωριστά τη φλούδα και τη σάρκα σύκων διαφορετικών ποικιλιών, αναλύοντας τη σύστασή τους σε καροτενοειδή, τοκοφερόλες και τοκοτριενόλες, αμινοξέα και φαινολικές ενώσεις. Οι διαφορές που βρήκαν οι ερευνητές ήταν σημαντικές.
Για παράδειγμα, το β-καροτένιο που ήταν το κυριότερο καροτενοειδές που ανιχνεύθηκε, βρέθηκε στα ώριμα σύκα σε συγκέντρωση περίπου 2,7 φορές μεγαλύτερη στη φλούδα από ό,τι στη σάρκα.
Παρόμοια εικόνα παρουσίασαν ορισμένες τοκοφερόλες, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η κατανομή των πολυφαινολών. Οι ανθοκυανίνες εντοπίζονταν κυρίως στη φλούδα, ενώ εκεί βρέθηκαν επίσης φλαβονόλες, ανάμεσά τους παράγωγα της κερκετίνης. Συνολικά, η φλούδα παρουσίαζε μεγαλύτερη ποικιλία φαινολικών ενώσεων από τη σάρκα.
Αυτό δεν είναι εντελώς παράξενο γιατί η φλούδα είναι το τμήμα του φρούτου που βρίσκεται διαρκώς εκτεθειμένο στο περιβάλλον. Συνεπώς, αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στην ηλιακή ακτινοβολία, στις μεταβολές των συνθηκών και σε άλλους εξωτερικούς παράγοντες και γι’ αυτό στους φυτικούς ιστούς της συσσωρεύονται διαφορετικές προστατευτικές ενώσεις.
Η μεγάλη διαφορά στην αντιοξειδωτική ικανότητα
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης αφορά στην αντιοξειδωτική ικανότητα της φλούδας. Οι ερευνητές τη μέτρησαν με τρεις διαφορετικές εργαστηριακές μεθόδους και το αποτέλεσμα ήταν σταθερό: και στις τρεις περιπτώσεις η φλούδα παρουσίασε σημαντικά υψηλότερες τιμές από τη σάρκα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης αφορά στην αντιοξειδωτική ικανότητα της φλούδας. Οι ερευνητές τη μέτρησαν με τρεις διαφορετικές εργαστηριακές μεθόδους και το αποτέλεσμα ήταν σταθερό καθώς και στις τρεις περιπτώσεις η φλούδα παρουσίασε σημαντικά υψηλότερες τιμές από τη σάρκα. Ανάλογα με τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε, η διαφορά ήταν από περίπου 3 έως σχεδόν 9 φορές μεγαλύτερη υπέρ της φλούδας.
Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι η φλούδα είναι αντίστοιχα «πιο υγιεινή» από τη σάρκα. Οι μετρήσεις έγιναν στο εργαστήριο και δείχνουν ότι στη φλούδα υπάρχει μεγαλύτερη συγκέντρωση ουσιών με αντιοξειδωτική δράση, αλλά δεν μας λένε ότι η κατανάλωσή της θα έχει την ίδια αναλογία επίδρασης και στον οργανισμό του ανθρώπου.
Δείτε επίσης
Σύκο: Η ιστορία του φρούτου που ο άνθρωπος καλλιεργεί εδώ και 11.000 χρόνια
Τι έδειξε ελληνική έρευνα για τη φλούδα του σύκου
Προς την ίδια κατεύθυνση δείχνει και η ελληνική μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2026 από ερευνητές του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Η ομάδα εξέτασε τα Βασιλικά και τα Μαύρα σύκα του Μαρκόπουλου της ποικιλίας τύπου Smyrna, καθώς και σύκα της ποικιλίας Mission από το Μαρκόπουλο και τη Λακωνία, τα οποία είχαν συγκομιστεί τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024 και του 2025.
Οι ερευνητές χώρισαν τη φλούδα από τη σάρκα των φρέσκων σύκων και ανέλυσαν τα δύο μέρη ξεχωριστά. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι η φλούδα είχε γενικά υψηλότερη περιεκτικότητα σε φαινολικές ενώσεις και φλαβονοειδή και παρουσίασε μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση από τη σάρκα.
Από τα σύκα που εξετάστηκαν ξεχώρισαν τα Μαύρα Μαρκόπουλου. Η σκούρα φλούδα τους παρουσίασε τις υψηλότερες τιμές σε φαινολικές ενώσεις και φλαβονοειδή και την ισχυρότερη αντιοξειδωτική δράση. Μάλιστα, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι διαφορές ανάμεσα στα σύκα φαίνεται ότι σχετίζονται τόσο με την ποικιλία όσο και με το χρώμα της φλούδας αλλά και τον τρόπο επικονίασης.
Δείτε εδώ τη μελέτη του Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής.
Άρα τα σύκα τα τρώμε με τη φλούδα;
Ναι, η φλούδα του φρέσκου σύκου είναι βρώσιμη και δεν υπάρχει λόγος να αφαιρείται από συνήθεια. Εφόσον το σύκο είναι σε καλή κατάσταση και έχει πλυθεί σωστά, μπορούμε να το φάμε ολόκληρο, αφαιρώντας μόνο το κοτσανάκι. Με αυτόν τον τρόπο καταναλώνουμε και το μέρος του φρούτου στο οποίο βρίσκονται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση αρκετές από τις ουσίες που μελετώνται για τη διατροφική τους αξία.
Βέβαια, υπάρχει η γεύση. Σε ορισμένες ποικιλίες η φλούδα είναι πολύ λεπτή και σχεδόν χάνεται μαζί με τη σάρκα. Επίσης, σε άλλες είναι παχύτερη ή περισσότερο αισθητή στο στόμα. Αν κάποιος δεν την απολαμβάνει, δεν υπάρχει λόγος να πιεστεί να την καταναλώσει γιατί το σύκο εξακολουθεί να είναι ένα θρεπτικό φρούτο και χωρίς αυτή.
Πώς πλένουμε σωστά τα σύκα
Επειδή τα ώριμα σύκα είναι εξαιρετικά ευαίσθητα, δεν χρειάζονται έντονο τρίψιμο ούτε παρατεταμένο μούλιασμα. Τα ξεπλένουμε απαλά κάτω από δροσερό τρεχούμενο νερό λίγο πριν τα καταναλώσουμε και τα στεγνώνουμε προσεκτικά.
Καλό είναι επίσης να μην τα πλένουμε πριν τα βάλουμε στο ψυγείο για αποθήκευση γιατί η επιπλέον υγρασία ευνοεί την ταχύτερη αλλοίωσή τους. Οπότε, τα πλένουμε μόνο όταν πρόκειται να τα φάμε.
Τι κρατάμε τελικά
Η σάρκα και η φλούδα έχουν διαφορετική χημική σύσταση και η δεύτερη συγκεντρώνει μεγαλύτερες ποσότητες αρκετών καροτενοειδών, τοκοφερολών και φαινολικών ενώσεων, παρουσιάζοντας παράλληλα σημαντικά υψηλότερη αντιοξειδωτική ικανότητα στις εργαστηριακές μετρήσεις.
Οπότε, τώρα που τα σύκα είναι στην εποχή τους, ένα καλά πλυμένο ώριμο σύκο μπορούμε απλώς να το κόψουμε στα δύο ή και να μην το κόψουμε καθόλου και να το φάμε μαζί με τη φλούδα του.
Δείτε επίσης:
Σύκα και φραγκόσυκα: Τα οφέλη και πόσα μπορούμε να καταναλώνουμε
Σουλτανίνα, φράουλα, ροζακί: Οι ποικιλίες του σταφυλιού, οι συνδυασμοί και η εικόνα της παραγωγής
