«Οι δυνατότητες είναι άπειρες, χρειαζόμαστε κεντρικό σχεδιασμό» τόνισε η πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Ελλάδος (ΣΒΕ), Λουκία Σαράντη, κατά την ομιλία της στο πάνελ με αντικείμενο: «Η Κεντρική Μακεδονία ως πυλώνας παραγωγικής και γαστρονομικής ταυτότητας», στο πλαίσιο του 4ου Cantina Academy, που διοργανώνεται από το Πρώτο Θέμα και το Cantina σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, με κεντρικό θέμα «Παράδοση, Ταυτότητα, Βιωσιμότητα: Η Θεσσαλονίκη ως ευρωπαϊκός γαστρονομικός προορισμός».
Με καθαρή και ρεαλιστική αποτίμηση της κατάστασης, η Λουκία Σαράντη, Πρόεδρος του Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), έθεσε στο επίκεντρο της τοποθέτησής της το κρίσιμο ερώτημα για το αν η περιοχή έχει αξιοποιήσει τις δυνατότητές της στον πρωτογενή τομέα. Η απάντησή της ήταν σαφής: «Όχι, δεν έχουμε πετύχει, το στόχο. Είναι σίγουρο αυτό». Ωστόσο, υπογράμμισε ότι αυτή η διαπίστωση συνοδεύεται από ένα σημαντικό «παράθυρο ευκαιρίας».
Η Πρόεδρος του ΣΒΕ στάθηκε ιδιαίτερα στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής: την παράδοση στην αγροτική παραγωγή και την κτηνοτροφία, την εύφορη γη, τη γεωστρατηγική θέση της Μακεδονίας και της Θράκης. «Οι δυνατότητες είναι άπειρες», τόνισε, σημειώνοντας ότι η αναβάθμιση λιμένων και η δημιουργία εμπορευματικού σιδηροδρομικού δικτύου θα μπορούσαν να ενισχύσουν καθοριστικά την εξαγωγική δυναμική. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σύνδεση πρωτογενούς τομέα και βιομηχανίας: «Ο πρωτογενής τομέας στη σύνδεσή του με τη βιομηχανία είναι έτοιμος. Υπάρχει η μαγιά. Γίνεται».
Μάλιστα, όπως ανέφερε, τα μέλη του ΣΒΕ στον τομέα της αγροδιατροφής αποτελούν «διαμάντια», με εργοστάσια «τόσο άρτια, τόσο τέλεια στην οργάνωσή τους» που εντυπωσιάζουν.
Παρά τα θετικά παραδείγματα, εντόπισε το βασικό έλλειμμα: «Λείπει ο κεντρικός σχεδιασμός». Όπως εξήγησε, η καινοτομία υπάρχει, νέοι καλλιεργητές δραστηριοποιούνται σε εξειδικευμένες καλλιέργειες – από τα βότανα και τα αιθέρια έλαια έως το κρασί – με εξαγωγές σε απαιτητικές αγορές. «Όμως δεν γίνεται σχεδιασμός και δεν γίνεται έτσι με έναν τρόπο ώστε να βοηθηθούν να μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικοί».
Συνδέοντας τον αγροδιατροφικό τομέα με τη γαστρονομία, σημείωσε ότι «η γαστρονομία ειδικά στην Κεντρική Μακεδονία και στη Θράκη είναι μέσα στην κουλτούρα» και πως με «πάρα πολύ λίγη ώθηση» μπορεί να αποτελέσει στρατηγική επιλογή για τη χώρα. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον ρόλο του τουρισμού ως μοχλού εξαγωγών: «Έχουμε στην Ελλάδα πάρα πολλούς επισκέπτες. Ενθουσιάζονται με τις γεύσεις μας. Αυτοί γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές για εμάς τους εξαγωγείς. Πάνε στη χώρα τους και ψάχνουν να βρούνε στο ράφι αυτό που είχαν εδώ».
Όπως τόνισε, «έχουμε κάνει το δύσκολο κομμάτι που είναι η ουσία»· αυτό που απομένει είναι ο «συγκεντρωμένος σχεδιασμός, ο στρατηγικός σχεδιασμός».
«Πρέπει να υπάρχει μακρόπνοη στρατηγική»
Στο δεύτερο μέρος της τοποθέτησής της, η Λουκία Σαράντη, Πρόεδρος του Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος, εξειδίκευσε τι απαιτείται ώστε η αγροδιατροφική δυναμική της περιοχής να μετατραπεί σε συγκροτημένο αναπτυξιακό σχέδιο.
Όπως ανέφερε, ο ΣΒΕ, ως ένας από τους έξι κοινωνικούς εταίρους της χώρας και ο μόνος με έδρα τη Θεσσαλονίκη, διαθέτει άμεση εικόνα της περιφέρειας, ενώ «το 25% των μελών μας είναι στην αγροδιατροφή, οπότε έχουμε μια γνώση τι γίνεται».
Θέτοντας το ζήτημα σε στρατηγικό επίπεδο, τόνισε: «Πρέπει να υπάρχει μακρόπνοη στρατηγική. Δεν μπορεί ούτε η βιομηχανία, αλλά ούτε και ο αγροτικός τομέας ξαφνικά να γίνουν αυτά τα πράγματα». Μίλησε για σχεδιασμό πενταετίας έως δεκαετίας και για ανάγκη πολιτικής σύγκλισης: «Να καθίσουμε, να τα ομονοήσουμε ως κόμματα και να τα βάλουμε στο τραπέζι».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σύνδεση έρευνας και παραγωγής, επισημαίνοντας: «Να συνδεθεί η έρευνα με τον πρωτογενή τομέα. Να δημιουργηθούν αυτά τα αγροβιομηχανικά cluster». Όπως σημείωσε, εκπαίδευση, βιομηχανία και πρωτογενής τομέας «μπορούν να συνδεθούν και να γίνουν πραγματικά θαύματα».
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις διαρθρωτικές αδυναμίες του κλάδου: «Η κουλτούρα του συνεταιρισμού είναι ένα πρόβλημα», υπογραμμίζοντας την ανάγκη ανασυγκρότησης των συνεργατικών σχημάτων και αλλαγής στη δομή του κλήρου. «Αν δεν πάμε σε μεγαλύτερα μεγέθη, δυστυχώς πάντα εκεί θα χωλαίνουμε».
Καθοριστικής σημασίας χαρακτήρισε και τα στοχευμένα χρηματοδοτικά εργαλεία, ιδίως υπό τις συνθήκες της κλιματικής κρίσης: «Η κλιματική κρίση χτυπάει αλύπητα… Άρα πρέπει να είναι εκεί τα χρηματοδοτικά εργαλεία για να μπορούν να στηρίξουν».
«Η βιομηχανία κρατάει τον πληθυσμό στην περιφέρεια»
Στο τρίτο μέρος της παρέμβασής της, η Λουκία Σαράντη εστίασε στον ρόλο της βιομηχανίας ως κρίσιμου παράγοντα περιφερειακής συνοχής και δημογραφικής σταθερότητας.
«Η βιομηχανία παίζει τεράστιο ρόλο. Κρατάει τον πληθυσμό», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας την παραγωγική δραστηριότητα με το δικαίωμα των πολιτών «να μείνουν στον τόπο που γεννήθηκαν». Όπως σημείωσε, κάθε θέση εργασίας στη βιομηχανία δημιουργεί επιπλέον δύο θέσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα και σε συναφείς τομείς, ενισχύοντας το τοπικό οικοσύστημα απασχόλησης.
Με αφορμή τον πρόσφατο αναπτυξιακό κύκλο, εξέφρασε προβληματισμό για τη μη αξιοποίηση διαθέσιμων δυνατοτήτων στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη: «Το να έχεις πόρους σε περιφέρειες όπως η Θράκη, οι οποίοι να μένουν εκμετάλλευτοι, δηλαδή να θέλουν οι επιχειρήσεις να επενδύσουν, αυτό πρέπει να μας προβληματίσει λίγο». Όπως τόνισε, πολλές επιχειρήσεις με υψηλή βαθμολογία έμειναν εκτός, λόγω της αρχιτεκτονικής του προγράμματος.
Σημαντικό μέρος της τοποθέτησής της αφιερώθηκε στο ενεργειακό κόστος και στις υποδομές. «Δεν είναι μόνο το κόστος αυτό καθ’ αυτό της ενέργειας που σήμερα είναι πολύ ακριβό για την ελληνική βιομηχανία», σημείωσε, επισημαίνοντας τα προβλήματα στα δίκτυα διανομής στην περιφέρεια. «Σας διαβεβαιώ ότι στο Κιλκίς και στον Έβρο… επειδή βρέχει, σταματάνε οι γραμμές παραγωγής», ανέφερε, κάνοντας λόγο για πεπαλαιωμένα δίκτυα.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι υπάρχουν εγκατεστημένες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας που δεν μπορούν να συνδεθούν, γεγονός που μεταφράζεται σε επιπλέον κόστος. Σε σύγκριση με ανταγωνιστικές χώρες, τόνισε ότι «η Βουλγαρία έχει 62,5 τη μεγαβατώρα και η Γερμανία έχει 50 ευρώ τη μεγαβατώρα. Και η Ελλάδα έχει υπερδιπλάσιο». «Δεν μπορείς να το ανταγωνιστείς αυτό το πράγμα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο», υπογράμμισε.
Αναφερόμενη και στις εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τους μηχανισμούς αντιστάθμισης ρύπων, σημείωσε ότι το κόστος ενέργειας και η οργάνωση του ενεργειακού μοντέλου αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη βιωσιμότητα της βιομηχανίας. «Το κόστος της ενέργειας πρέπει να λυθεί. Δεν μπορεί να μένει η βιομηχανία με αυτές τις τιμές μη ανταγωνιστικές ως προς τις υπόλοιπες αγορές».
Ποια είναι η Λουκία Σαράντη
Η Λουκία Σαράντη είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ) και πρόεδρος Δ.Σ. της βιομηχανίας ξύλου AKRITAS, με έδρα στον νομό Έβρου, η οποία απασχολεί 250 άτομα και είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 2000.
Είναι επίτιμη διδάκτορας του Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Έφορος (Trustee) του Διοικητικού Συμβουλίου του Κολλεγίου Ανατόλια, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Πολιτιστικής Εταιρείας Επιχειρηματιών Β. Ελλάδος. Επίσης είναι ανεξάρτητο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΛΟΥΜΥΛ.
Είναι πτυχιούχος στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και το Marketing.
