Είναι ωραίο να επιστρέφουμε σε εστιατόρια και να βλέπουμε πώς εξελίσσονται με τον χρόνο χωρίς να χάνουν την αρχική τους ταυτότητα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το Monzú, που από την πρώτη ημέρα που άνοιξε τις πόρτες του είχε αποφασίσει ότι θα «υπηρετήσει» την ιταλική κουζίνα, με ελληνικές όμως πινελιές. Και αυτό συνεχίζει να κάνει.

Πίσω από την κουζίνα του βρίσκουμε σταθερά τον σεφ Γιάννη Λιόκα. Έναν σεφ που έχει τον τρόπο να μαγειρεύει έξυπνες ιδέες με περίσσια νοστιμιά. Ακόμα δεν έχουμε ξεχάσει εκείνες τις ταλιατέλες από καλαμάρι που είχαμε δοκιμάσει την τελευταία φορά που βρέθηκα στο Monzú.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Monzu (@monzu_kifisia)

Αυτή την περίοδο ο Λιόκας έχει μαζί του τον νεαρό chef de cuisine Ανδριανό Τριανταφύλλου, ο οποίος, απ’ ό,τι φαίνεται, έχει ταιριάξει με τη φιλοσοφία του και αποδίδει με ωραίο τρόπο τα πιάτα του καταλόγου. Μαγειρεύουν, λοιπόν, ιταλικά, αλλά με ελληνικά υλικά, χωρίς φυσικά να τους λείπει η δημιουργική σκέψη. Και μην πάει ο νους σας ότι εδώ θα βρείτε μόνο pasta και pizza — ειδικά η τελευταία απουσιάζει εντελώς.

Δίνουν, δηλαδή, στην ιταλική κουζίνα που γνωρίζουμε έναν πιο σύγχρονο και φρέσκο αέρα. Όπως, για παράδειγμα, το flat bread που ψήνεται στα κάρβουνα και φιλοξενεί carpaccio μοσχαριού, υφές κρεμμυδιού και μπόλικη παλαιωμένη παρμεζάνα. Ή το βουτυράτο χτένι, που συνδυάζεται με πουρέ κουνουπιδιού, κους κους από κουνουπίδι, μαύρη τρούφα και φουντούκι.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Monzu (@monzu_kifisia)

Θα σταθώ, όμως, σε δύο πιάτα που μου τράβηξαν την προσοχή και κέρδισαν την προτίμησή μου: το καλαμάρι και τη σελινόριζα. Το πρώτο έρχεται με χόρτα εποχής, ’nduja και μια λεμονάτη σάλτσα βουτύρου. Το ιταλικό αυτό πικάντικο αλλαντικό είναι που δίνει μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα στο πιάτο. Βέβαια, ρόλο παίζει και το γεγονός ότι το καλαμάρι έρχεται ιδανικά ψημένο, με τη σάλτσα να το ολοκληρώνει βελούδινα, ενώ τα χόρτα εποχής —τόσο όσο τραγανά— προσθέτουν την τελευταία πινελιά.

Η δε σελινόριζα, μαζί με χειμωνιάτικα μανιτάρια, χόρτα φρικασέ και σάλτσα καπνιστής παρμεζάνας, αποδεικνύει το μεγαλείο της cucina povera, αλλά και το πώς ένα πιο «ταπεινό» υλικό, στα κατάλληλα χέρια, μπορεί να μετατραπεί σε ένα γευστικό και απολαυστικό πιάτο.

Βέβαια, δεν βρίσκονται όλα τα πιάτα στο ίδιο επίπεδο. Για παράδειγμα, η μοσχαρίσια γλώσσα Saltimbocca, που ψήνεται επίσης στα κάρβουνα και συνοδεύεται από σάλτσα marsala, δεν είχε τη μαλακή υφή που θα έπρεπε και έτσι έχανε την προσωπικότητά της. Κάπως αδύναμα στάθηκαν και τα tagliolini με τις καραβίδες. Η ένστασή μου εδώ εντοπίζεται στη μικρή ποσότητα καραβίδας, που χανόταν μέσα στα πληθωρικά και νόστιμα ζυμαρικά, αφήνοντας το πιάτο φτωχότερο σε θαλασσινό χαρακτήρα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Monzu (@monzu_kifisia)

Αντίθετα, τα fettuccine σύζουμα σε καπνιστό ζωμό κόκορα, που σερβίρονται με φρέσκια τρούφα, άγρια μανιτάρια και ricotta stagionata, ήταν ένα πιάτο που θα ζητούσα ξανά. Ζεστό, γευστικό, απολαυστικό. Τέλος, το μυλοκόπι στα κάρβουνα με χειμερινή caponata και σάλτσα σαφράν είναι ένα πιάτο που μπορεί να κλείσει ιδανικά —και με τον πιο νόστιμο τρόπο— το δείπνο σας.

Και επειδή πάντα υπάρχει χώρος για γλυκό, το αφράτο και πλούσιο tiramisu, αλλά και το affogato με cremeux Baileys, πραλίνα φουντουκιού, κρέμα καφέ και παγωτό βανίλια, είναι οι δικές μας προτάσεις.

Το Monzú συνεχίζει να εξελίσσεται με σταθερά βήματα, διατηρώντας τον χαρακτήρα του και δοκιμάζοντας να τον εμπλουτίσει χωρίς υπερβολές. Δεν φοβάται να πειραματιστεί, δεν κρύβεται πίσω από εύκολες λύσεις και, το σημαντικότερο, δεν ξεχνά ότι η ουσία της καλής κουζίνας βρίσκεται στη γεύση. Ένα εστιατόριο που αξίζει να το παρακολουθείς — και να επιστρέφεις.

info
Λεωφ. Κηφισιάς 317β, Κηφισιά, τηλ.: 2106200495