Στα Πυργιώτικα, πέντε λεπτά από την πόλη του Ναυπλίου, o επισκέπτης συναντά την ουσία της ελληνικής υπαίθρου στην παραδοσιακή ταβέρνα Τ’ Αλώνια, εκεί όπου η θράκα και οι παραδοσιακές συνταγές γίνονται ένα.
Υπάρχουν τόποι που αρνούνται να χαρτογραφηθούν, κρυμμένοι σε απόσταση αναπνοής από τα αστικά κέντρα αλλά προστατευμένοι πίσω από τη δική τους, ξεχωριστή γεωγραφία. Τα Πυργιώτικα είναι από εκείνα τα χωριά που συναντά κανείς διάσπαρτα στην ελληνική επαρχία, σαν μικρές ζωγραφιές σε μεγάλους καμβάδες. Χτισμένο σαν σε βουνοπλαγιά με σπίτια αμφιθεατρικά βαλμένα, ανηφορίζει στους πρόποδες του ημιορεινού όγκου από τον παλιό δρόμο που συνδέει το Λυγουριό με το Ναύπλιο. Αυτή η μορφολογία εξασφαλίζει πανοραμική θέα προς την πόλη του Ναυπλίου και το κάστρο του Παλαμηδίου, ιδιαίτερα από τα ψηλότερα σημεία του, εδώ όπου πορτοκαλιές και ελαιόδεντρα χαράζουν έντονα τα σημάδια τους στο ανάγλυφο της αργολικής Γης. Η σύντομη διαδρομή με το αυτοκίνητο καταλήγει στην παραδοσιακή κεντρική πλατεία του χωριού εκεί όπου δύο ταβέρνες στέκονται εκατέρωθεν.
Δείτε επίσης
Ζέρζοβα: Στην καρδιά της Αρκαδίας, μια ταβέρνα που μαγειρεύει όπως παλιά
Μπαίνοντας στα Αλώνια μια βροχερή καθημερινή, γύρω στις 19:00, με το απόγευμα να γέρνει προς το σούρουπο, βρίσκω ήδη δεκάδες παρέες να κάθονται στα τραπέζια. Στο τραπέζι έρχεται ζυμωτό, προζυμένιο ψωμί φρυγανισμένο στα καρβουνά με ελαιόλαδο ρίγανη και ελιές ενώ δοκιμάζω τη χοιρινή πρασοτηγανιά στο φούρνο βουτώντας το ψωμί στο λάδι της. Δίχως τις αλευρένιες χειροποίητές γκόγκες με καμένο ελαιόλαδο και ξηρή μυζήθρα, τραπέζι δεν προχωρά, άγραφος κανόνας εδώ.
Η οικογένεια έχει το δικό της μποστάνι και τα τηγανητά κολοκυθάκια είναι σχεδόν γλύκισμα, όπως και ένα παστό χοιρινό με αβγά, και πράσο που ακολουθεί, μαζί με το τυροπιτάρι στο τηγάνι με μπόλικο άνηθο. Άγρια χόρτα με σκόρδο, πικάντικη ψητή φέτα και η αρνίσια συκωταριά στον φούρνο προετοιμάζουν το έδαφος για τους πρωταγωνιστές του τραπεζιού. Τους αιωνίους πρωταγωνιστές εδώ. T’ Αλώνια φημίζονται παραδοσιακά για τα κρεατικά τους. Δοκιμάζω κοτοπουλίσιο παϊδάκι με τραγανές χεράτες τηγανητές πατάτες, και μια σάλτσα από τυριά της περιοχής. Τα αρνίσια παιδάκια και το ξεκοκαλισμένο φιλέτο προβατίνας είναι μεζέδες από τους λίγους, αν και στην παρέα κάποιοι απολαύσαν περισσότερο το Κοντοσούβλι αγριογούρουνο, ένα πιάτο που δεν το βρίσκεις καθημερινά.
Το κοινό των Αλωνίων είναι μικτό. Οι ντόπιοι το επιλέγουν ως καθημερινό τραπέζι, ενώ οι επισκέπτες το προσθέτουν στη διαδρομή τους προς το Λυγουριό και την Επίδαυρο. Στον ίδιο χώρο κάθονται οικογένειες με παιδιά και μεγαλύτερες παρέες, τακτικοί και περαστικοί, ζευγάρια και κρεατοφάγοι φανατικοί. Η ταβέρνα δεν αλλάζει το μαγειρικό της ταπεραμέντο ούτε για μια ημέρα: σερβίρει τα ίδια πιάτα σε όλους, και αυτό εξηγεί γιατί συγκεντρώνει τόσο κόσμο. Από τους ντόπιους που κατεβαίνουν για το καθημερινό τους τραπέζι μέχρι τους επισκέπτες που κάνουν τη στάση τους στον δρόμο για το Ναύπλιο, όλοι βρίσκουν εδώ το ίδιο φαγητό.
Δείτε επίσης
5 ταβέρνες για καλό μαγειρευτό στην Αθήνα
Φεύγοντας από τα Πυργιώτικα και παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής, η αίσθηση που μου μένει δεν αφορά απλώς ένα χορταστικό, κρεατοφαγικό, παραδοσιακό γεύμα. Στα Αλώνια κάθε φορά που τα επισκέπτομαι εκτιμώ την απλότητα τους, μια δύναμη που πηγάζει από τις παραδόσεις και την την πραγματική ταυτότητα του τόπου, θυμίζοντάς μας γιατί η ελληνική οικογενειακή ταβέρνα πρέπει να παραμείνει ζωντανή.
info
Γεωργ. Γεννηματά 8, Πυργιώτικα, Ναύπλιο, τηλ. 27520 24610
