Το γνωρίσαμε μοιρασμένο σε δύο διευθύνσεις, με τον φούρνο λίγα βήματα μακριά από το εστιατόριο. Τώρα το More Φιλings τα έφερε όλα κάτω από την ίδια στέγη και η γωνία της Ζίννη απέκτησε ακόμη περισσότερες μυρωδιές, κίνηση και λόγους για να επιστρέφουμε.
Το πρωί οι βιτρίνες γεμίζουν. Ψωμιά με προζύμι, κρουασάν, brioche, cookies και γλυκά μπαίνουν το ένα δίπλα στο άλλο, ο καφές περνάει από τον πάγκο και κάποιοι σταματούν μόνο για λίγα λεπτά. Παίρνουν ένα καρβέλι για το σπίτι, κάτι βουτυρένιο μέσα σε χάρτινη σακούλα και συνεχίζουν τη διαδρομή τους στο Κουκάκι. Λίγες ώρες αργότερα, οι ίδιες βιτρίνες έχουν αρχίσει να αδειάζουν και ο χώρος αλλάζει σταδιακά ρυθμό. Το βράδυ τα φώτα χαμηλώνουν, ανοίγουν μπουκάλια κρασί και στα τραπέζια προσγειώνονται τα πιάτα του Γιώργου Ζαχείλα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αυτή η εναλλαγή υπήρχε εξαρχής στο DNA του More Φιλings. Μόνο που μέχρι πρόσφατα ήταν χωρισμένη στα δύο. Το γνωρίσαμε με τον φούρνο από τη μία και το all day εστιατόριο από την άλλη, σε απόσταση λίγων μόλις μέτρων. Πλέον τα δύο κομμάτια ενώθηκαν στη γωνία. Η σάλα παραχώρησε λίγο από τον χώρο της και εκεί στήθηκαν οι καινούργιες βιτρίνες και τα ράφια που φιλοξενούν όσα ετοιμάζονται καθημερινά στο εργαστήριο, το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί όπου λειτουργούσε ο φούρνος.
Από ένα κρουασάν μέχρι το βραδινό τραπέζι
Δεν έχει συμπληρώσει ακόμη έναν χρόνο ζωής και παρ’ όλα αυτά το More Φιλings έχει καταφέρει κάτι που συνήθως χρειάζεται περισσότερο χρόνο, να αποκτήσει θαμώνες. Να γίνει ένα από εκείνα τα μέρη της γειτονιάς στα οποία δεν πηγαίνεις απαραίτητα με συγκεκριμένο σχέδιο. Άλλωστε, κάθε ώρα της ημέρας δίνει και διαφορετική αφορμή για να περάσεις την πόρτα του.
Επιστρέψαμε, ένα ήρεμο βράδυ Πέμπτης, για εκείνα τα ψητά καρότα, αλλά και για το αφράτο flatbread με γκοργκοντζόλα. Το ψωμί έρχεται ζεστό, μαλακό και αέρινο, μόνο που αυτή τη φορά θα θέλαμε περισσότερη γκοργκοντζόλα. Η ποσότητά της είναι τόσο διακριτική ώστε κάπου χάνεται ο αυταρχικός, πικάντικος χαρακτήρας που κάνει αυτό το τυρί ενδιαφέρον.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το τηγανητό κοτόπουλο είναι από τα πιάτα που έχουν ήδη αποκτήσει κοινό. Τραγανό, με ωραίο πανάρισμα, φτάνει μαζί με kimchi από μοβ λάχανο. Εδώ ο συνδυασμός μάς έπεισε λιγότερο. Το kimchi δεν κατάφερε να ακολουθήσει τη νοστιμιά του κοτόπουλου και μια κρεμώδης σάλτσα, μια μαγιονέζα, για παράδειγμα, με ασιατικές εντάσεις και οξύτητα, θα μπορούσε να ενώσει καλύτερα τις δύο πλευρές του πιάτου.
Το μοσχαρίσιο ραγού με udon, αντίθετα, παραμένει στον κατάλογο και καλά κάνει. Η βαθιά, συμπυκνωμένη νοστιμιά της σάλτσας αγκαλιάζει τα χοντρά noodles, που παίρνουν εδώ τη θέση των αναμενόμενων ζυμαρικών. Είναι comfort, γενναιόδωρο και οικείο, με τα udon να του δίνουν την ανατροπή που χρειάζεται. Αν έπρεπε να εξηγήσουμε τη φιλοσοφία της κουζίνας του More Φιλings μέσα από ένα μόνο πιάτο, αυτό θα ήταν ένας καλός τρόπος να το κάνουμε. Ο chef Γιώργος Ζαχείλας κινείται σε μια comfort κουζίνα που αποφεύγει τα αυστηρά σύνορα. Στον κατάλογο συνδυάζει τεχνικές και υλικά από διαφορετικές κουζίνες, χωρίς τα πιάτα να χάνουν την ευκολία με την οποία φτάνουν στο τραπέζι.
Και ύστερα έρχεται το γλυκό. Εκεί ο Αλέξανδρος Κόνιαρης βρίσκεται στο δικό του πεδίο και τα λόγια περισσεύουν. Η τάρτα καραμέλας και το cheesecake μπήκαν στη μέση του τραπεζιού και οι κουταλιές άρχισαν να εναλλάσσονται χωρίς ιδιαίτερες συζητήσεις. Άλλωστε, σε ένα μέρος που έχει χτίσει μεγάλο μέρος της ταυτότητάς του γύρω από τα γλυκά, θα ήταν παράξενο να φύγεις χωρίς να φτάσεις μέχρι το τέλος.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Κάπως έτσι η πρόσφατη ένωση των δύο χώρων μοιάζει περισσότερο ουσιαστική παρά χωροταξική. Έγινε πιο άμεσο και πιο ζεστό. Το πρωί μυρίζει καφέ και βούτυρο, λίγο αργότερα οι βιτρίνες αρχίζουν να αραιώνουν και το βράδυ η ανοιχτή κουζίνα παίρνει τον πρώτο ρόλο.
info
Αναστασίου Ζίννη 34, Κουκάκι, τηλ. 210 923 3637
