Εμπνευσμένο από το λαμπερό μεσογειακό θέρος, με ιστορία άνω των 100 ετών, απλό και δροσιστικό, το Tinto de Verano ενσαρκώνει την έννοια του «summer wine» με τον πιο απολαυστικό τρόπο.
Παέγια, χαμόν, Sangria: το τρίπτυχο της γαστρονομικής ευδαιμονίας για όποιον βρεθεί στην Ισπανία και όχι μόνο τις ηλιόλουστες ημέρες του καλοκαιριού. Ένα γεύμα με μια αχνιστή παέγια στο παραδοσιακό μαύρο τηγάνι και μια κανάτα παγωμένη Sangria δίπλα της, συνιστούν συνήθως το πρώτο γεύμα για τους επισκέπτες της μεγαλύτερης χώρας της Ιβηρικής, που μαζί με το εμβληματικό πιάτο απολαμβάνουν και το εθνικό ισπανικό ποτό.
Tinto de Verano και Sangria
Κι όμως, για τους Ισπανούς η Sangria αν και είναι ιδιαίτερα αγαπητή, θεωρείται κυρίως «τουριστικό» ποτό, που αποφεύγουν να παραγγείλουν κατά την έξοδό τους, αλλά ετοιμάζουν στα σπίτια καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Κι αυτό γιατί η αυθεντική συνταγή απαιτεί τα φρούτα να παραμείνουν μέσα στο κρασί για αρκετές ώρες, ώστε να αναμειχθούν οι γεύσεις. Αυτό το στάδιο συχνά παραλείπεται στα τουριστικά μέρη, όπου συχνά σερβίρουν ένα ποτό που ετοιμάζεται γρήγορα και εύκολα με μια δόση βερμούτ και μερικά κομμάτια φρέσκων φρούτων, το οποίο όμως δεν αποτελεί την παραδοσιακή Sangria.
Δείτε επίσης
Τα πιο εύκολα καλοκαιρινά cocktails με 3 υλικά
Ποιό είναι, λοιπόν, το ποτό που ειδικά αυτή την εποχή δροσίζει τα ισπανικά βράδια, ταιριάζοντας με τη χαλαρότητα, την ανεμελιά και το ξέγνοιαστο πνεύμα του καλοκαιριού; Είναι το «Tinto de Verano», που μεταφράζεται ως «Το κρασί του καλοκαιριού». Πρόκειται για ένα cocktail που μπορεί κανείς να απολαύσει σε κάθε μπαρ κι εστιατόριο απ’ άκρη σ’ άκρη της Ισπανίας, αφού -όπως υποδηλώνει και το όνομά του- είναι ταυτισμένο με την εποχή της εξωστρέφειας και των διακοπών. Το παράδοξο, δε, είναι πως παραμένει σχετικά άγνωστο εκτός Ισπανίας.
Το κλασικό cocktail και 4 παραλλαγές
Αφρώδες και ελαφρύ, το Tinto de Verano κατά την πιο παραδοσιακή του συνταγή βασίζεται σε μόνο τρία συστατικά: πάγο, φρέσκο κόκκινο κρασί και αναψυκτικό με αρώματα εσπεριδοειδών, με πιο κλασικό το ισπανικό La Casera, που οι Ισπανοί αποκαλούν απλώς gaseosa.
Παρότι η πρωτότυπη συνταγή, το λεγόμενο Clásico όπου κρασί και αναψυκτικό ισορροπούν σε αναλογία 1:1, είναι εξαιρετικά δημοφιλής και αγαπητή, το «καλοκαιρινό κρασί» συχνά απαντάται και σε άλλες τρεις παραλλαγές:
- Con limón: Το αναψυκτικό με αρώματα εσπεριδοειδών αντικαθίσταται από φρέσκο χυμό λεμονιού, με την προσθήκη λίγης ζάχαρης.
- Con naranja: Το κρασί αναμειγνύεται με πορτοκαλάδα με ανθρακικό ή φρέσκο χυμό πορτοκαλιού.
- Con gaseosa: Τη θέση του αναψυκτικού παίρνει το ανθρακούχο νερό, κάνοντας το ποτό ακόμη πιο δροσιστικό.
Δείτε επίσης
6 συνταγές για margarita που ετοιμάζουμε φέτος το καλοκαίρι
Από την Κόρδοβα του 1920 σε κάθε τραπέζι της Ισπανίας
Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, οι ρίζες του Tinto de Verano εντοπίζονται στον καυτό ισπανικό νότο και συγκεκριμένα στην Κόρδοβα της Ανδαλουσίας, όπου τα καλοκαίρια είναι μακρά και ιδιαίτερα ζεστά.
Ο Ισπανός δημοσιογράφος γαστρονομίας Alfredo Martín-Gorriz κατονομάζει ως δημιουργό του ποτού τον Federico Vargas, πανδοχέα του La Venta de Vargas, ο οποίος κάπου στο 1920 ξεκίνησε να διαθέτει στους περιοδεύοντες εμπόρους, μουσικούς και ταυρομάχους πελάτες του, ένα δροσιστικό μείγμα σπιτικού ερυθρού κρασιού και σόδας. Η επιτυχία του ήταν άμεση και στο ποτό δόθηκε στην αρχή το όνομα «Vargas».
Περίπου την ίδια εποχή, στη La Rambla, ο Rafael Alguacil Romero ξεκινά την παρασκευή αναψυκτικών με την επωνυμία Alguacil Beverage Company. Ανάμεσά τους η αεριούχος λεμονάδα Alguacil η οποία, μαζί με πάγο, αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής και ταιριαστή για το ποτό Vargas, στο οποίο προσέδιδε μια δόση γλυκύτητας, καθιστώντας την κατανάλωσή του πιο εύκολη τα ζεστά καλοκαιρινά απογεύματα.
Ως τη δεκαετία του 1960, το Tinto de Verano, το «καλοκαιρινό κόκκινο κρασί», είχε καθιερωθεί με το σημερινό του όνομα, παραμένοντας μέχρι τις μέρες μας ταυτόσημο με το καλοκαίρι όσο και η κρύα σούπα γκασπάτσο. Πλέον, είναι τόσο διαδεδομένο, που το βρίσκουμε έτοιμο σε κουτάκια αναψυκτικών στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Ένας επιπλέον λόγος που προτιμάται έναντι της Sangria από τους Ισπανούς, είναι η χαμηλότερη περιεκτικότητα σε κρασί άρα και σε αλκοολικούς βαθμούς, γεγονός επιτρέπει την κατανάλωσή του στη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος από τη δουλειά.
Οι διαφορές μεταξύ Tinto de Verano, Sangria και Kalimotxo
Παρότι εξαιρετικά δημοφιλή και παρόλο που έχουν ως βάση το κόκκινο κρασί, το Tinto de Verano και η Sangria έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Το πρώτο, είναι ένα ποτό πιο απλό, το οποίο παρασκευάζεται αναμειγνύοντας μόνο κρασί με αναψυκτικό εσπεριδοειδών. Αντιθέτως, η Sangria με παλαιότερη ιστορία και πιο σύνθετη διαδικασία παρασκευής, απαιτεί αρκετό χρόνο προετοιμασίας και είναι πιο γλυκιά και πιο φρουτώδης.
Στην αυθεντική Sangria, τα φρούτα πρέπει να παραμείνουν μέσα στο κρασί για αρκετές ώρες. Για τους Ισπανούς, μάλιστα, η σωστή εμβάπτιση των εσπεριδοειδών στο κόκκινο κρασί ή των πυρηνόκαρπων όταν η βάση είναι το λευκό κρασί, είναι καθοριστική για τη γεύση της αυθεντικής Sangria. Συχνά προστίθεται μια δόση βερμούτ, ενώ σχεδόν απαραίτητο θεωρείται ένα ξυλάκι κανέλας για έξτρα άρωμα.
Όσο για το Kalimotxo, που προέρχεται από τη Χώρα των Βάσκων και είναι δημοφιλές κυρίως στη βόρεια Ισπανία, μοιάζει με το Tinto de Verano τόσο οπτικά όσο και στο ότι αμφότερα βασίζονται στην ίδια λογική: την ανάμειξη κρασιού με ένα μη αλκοολούχο συστατικό, για τη δημιουργία ενός δροσιστικού και ευκολόπιοτου κοκτέιλ. Η διαφορά τους εντοπίζεται στο είδος του συστατικού που προστίθεται στο κόκκινο κρασί. Πιο γλυκό και με εντονότερη γεύση, το βασκικό ποτό παρασκευάζεται από κόκκινο κρασί και αναψυκτικό τύπου Cola σε ίσα μέρη.
Δείτε επίσης
Cocktails με τζιν: 8 συνταγές για απολαυστικά απογεύματα στη βεράντα
Μία δημιουργική συνταγή για Tinto de Verano
Παρότι η απλότητα της παραδοσιακής συνταγής εύκολα μπορεί να μετατρέψει το Tinto de Verano στην αγαπημένη μας εναλλακτική του καλοκαιρινού aperitivo, αξίζει να δοκιμάσετε και την παρακάτω συνταγή του ως αναβαθμισμένο cocktail, για μια πιο σοφιστικέ αλλά πάντα απολαυστική νότα τις ώρες που το καλοκαίρι ζητά ένα δροσιστικό, ελαφρύ ποτό.
Υλικά
Για το σιρόπι λεμονιού-lime (προαιρετικά):
• Φλούδα από 1 λεμόνι
• Φλούδα από 1 lime
• ¾ φλιτζανιού κρυσταλλική ζάχαρη
• Μια πρέζα ψιλό αλάτι
• ¾ φλιτζανιού (περίπου 180ml) φρέσκος χυμός λεμονιού (από περίπου 2 ½ μεγάλα λεμόνια)
Για το ποτό:
• Πάγος
• 60ml ξηρό κόκκινο κρασί
• 22ml γλυκό βερμούτ (προαιρετικά)
• 120ml αναψυκτικό τύπου lemon-lime (ή εναλλακτικά 22ml από το σιρόπι lemon-lime και 60-120ml σόδα)
• Μια φέτα λεμονιού, για γαρνίρισμα
Διαδικασία
Αν φτιάξουμε το σιρόπι λεμονιού-λάιμ, τοποθετούμε τις φλούδες εσπεριδοειδών σε μια μικρή κατσαρόλα και προσθέτουμε τη ζάχαρη και το αλάτι. Χρησιμοποιούμε ένα γουδοχέρι bar για να διαλύσουμε το μείγμα, μέχρι οι φλούδες να αρχίσουν να βγάζουν τα έλαιά τους. Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε.
Ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας συχνά, μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Αποσύρουμε αμέσως την κατσαρόλα από τη φωτιά και την αφήνουμε στην άκρη για 1-2 ώρες. Σουρώνουμε μέσα από ένα λεπτό σουρωτήρι, πιέζοντας τα στερεά υλικά, ώστε να πάρουμε περίπου 1 φλιτζάνι σιρόπι. Το σιρόπι μπορεί να αποθηκευτεί σε αεροστεγές δοχείο στο ψυγείο έως και 3 εβδομάδες.
Σε ένα σέικερ γεμάτο πάγο, αναμειγνύουμε το κρασί, το βερμούτ και το σιρόπι. Ανακινούμε μέχρι το μείγμα να παγώσει και στη συνέχεια σουρώνουμε σε ποτήρι τύπου highball ή κρασιού, γεμάτο πάγο. Συμπληρώνουμε με σόδα και ανακατεύουμε απαλά για να ομοιογενοποιηθούν τα υλικά. Γαρνίρουμε με τη φέτα λεμονιού και σερβίρουμε.
Δείτε επίσης:
Aperitivo στο σπίτι: Πώς το ιταλικό τραπέζι στήνεται σε 10 λεπτά
Europe’s 50 Best Bars 2026: Δύο ελληνικά μπαρ στις δύο πρώτες θέσεις
