Matcha latte, καφές με τόνικ και ευφάνταστοι συνδυασμοί εμπλουτίζουν τους καταλόγους των καφέ. Για τους καταναλωτές τα ροφήματα αποτελούν μια μικρή καθημερινή απόλαυση, για τα καταστήματα μια ακόμη αφορμή για να τα επισκεφτούμε.
«Πάμε να πιούμε κάτι;» Η πρόσκληση δεν χρειάζεται ιδιαίτερο προγραμματισμό. Ένα απόγευμα μετά τη δουλειά ή μια γρήγορη συνάντηση μεταξύ δύο ραντεβού. Το «κάτι» μπορεί να είναι ένας συνηθισμένος καφές, αλλά όλο και συχνότερα αφήνει χώρο για μια νέα πρόταση από τον κατάλογο. Με περίπου 5 ευρώ, ανάλογα με το μαγαζί και την παραγγελία, μπορούμε να δοκιμάσουμε μια διαφορετική γεύση σε μια έξοδο της τελευταίας στιγμής. Το ποσό είναι ενδεικτικό και αφορά την ατομική μας παραγγελία, χωρίς κάποιο συνοδευτικό.
Από τον espresso tonic στο hojicha
Η συνήθεια να βγαίνουμε για έναν καφέ ή ένα ποτήρι κρασί, χωρίς κάτι να τα συνοδεύει, δεν είναι καινούργια. Σήμερα, οι επιλογές για μια τέτοια έξοδο διευρύνονται με μη αλκοολούχα ροφήματα που ξεφεύγουν από όσα είχαμε συνηθίσει.
Δίπλα στον espresso και τον cappuccino βρίσκουμε καφέ με τόνικ, matcha latte με πρωτεΐνη, παραλλαγές με τροπικά φρούτα και συνδυασμούς με μπαχαρικά. Στις επιλογές προστίθεται και το hojicha, ένα ιαπωνικό καβουρδισμένο πράσινο τσάι που εμφανισιακά μοιάζει με καφέ και αποτελεί μια ενδιαφέρουσα βάση για latte, με γάλα ή φυτικό ρόφημα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο συνηθισμένος μας καφές χάνει τη θέση του. Στο τραπέζι της ίδια παρέας μπορεί να συνυπάρχουν ένας ελληνικός, ένας freddo espresso και ένα matcha latte, με τον καθένα να βρίσκει στον κατάλογο κάτι που του ταιριάζει.
Όπως ένα πιάτο ή ένα κοκτέιλ, έτσι κι ένα ρόφημα μπορεί να αποκτήσει την υπογραφή του μαγαζιού. Η επιλογή των υλικών και οι αναλογίες τους δίνουν στη συνταγή χαρακτήρα και ξεχωρίζουν μια προσεγμένη παρασκευή από έναν συνδυασμό που εντυπωσιάζει μόνο στην περιγραφή του καταλόγου.
Η προσιτή πολυτέλεια της ημέρας
Ένα ρόφημα των 5 ευρώ δεν είναι απαραίτητα οικονομικό, ιδιαίτερα αν το αγοράζουμε καθημερινά. Όταν, όμως, αποτελεί τη μόνη μας παραγγελία, μπορεί να μας προσφέρει μια έξοδο με σχετικά μικρό κόστος. Άλλες φορές πάλι, είναι μέρος μιας καθημερινής τελετουργίας. Ο πρωινός καφές από το στέκι μας, ο άνθρωπος πίσω από τον πάγκο που ξέρει ήδη την παραγγελία μας είναι μικρές λεπτομέρειες σε μια καθημερινότητα, με γρήγορους ρυθμούς.
Σε αυτές τις μικρές απολαύσεις βρίσκεται και το νόημα της προσιτής πολυτέλειας. Ένα περιθώριο να επιλέξουμε κάτι που μας ευχαριστεί, ακόμη κι όταν περιορίζουμε άλλες δαπάνες. Με την προϋπόθεση, φυσικά, ότι μπορούμε να το πληρώσουμε.
Η απόλαυση ξεκινά από τον ίδιο τον καφέ: το άρωμα ενός espresso, την επιλογή του χαρμανιού. Από εκεί και πέρα, οι συνδυασμοί ανοίγουν κι άλλες επιλογές. Το τόνικ προσθέτει πικράδα και ανθρακικό, τα φρούτα δίνουν στο matcha μια πιο γλυκιά, δροσερή πλευρά, ενώ το hojicha φέρνει καβουρδισμένες νότες που θυμίζουν ξηρούς καρπούς και καραμέλα.
Ωστόσο, η αξία του ροφήματος δεν εξαντλείται στο περιεχόμενο του ποτηριού. Είναι και η παρέα, ο χρόνος που περνάμε στο μαγαζί. Ένα διάλειμμα που μπορεί να διαρκεί λίγα λεπτά ή να δώσει αφορμή για ένα ολόκληρο απόγευμα με φίλους.
Τι αξίζει τελικά τα 5 ευρώ;
Είτε επιλέξουμε τον καφέ που πίνουμε χρόνια είτε δοκιμάσουμε για πρώτη φορά hojicha, το κριτήριο είναι το ίδιο να αξίζει αυτό που παραγγείλαμε. Να ξεχωρίζουν τα υλικά του, να μην καλύπτονται όλα από τη ζάχαρη και να το βρίσκουμε εξίσου προσεγμένο την επόμενη φορά.
Μετράει και να γνωρίζουμε τι πληρώνουμε, ειδικά όταν οι προσθήκες χρεώνονται ξεχωριστά. Η επιλογή γάλακτος, ένα επιπλέον σιρόπι ή μια δόση πρωτεΐνης μπορούν να αλλάξουν τον τελικό λογαριασμό, γι’ αυτό οι χρεώσεις χρειάζεται να είναι σαφείς στον κατάλογο.
Η φωτογραφία μπορεί να μας κάνει να το προσέξουμε. Η γεύση είναι αυτή που θα μας κάνει να το ξαναζητήσουμε.
