Η φανουρόπιτα μοσχοβολά πορτοκάλι, κανέλα και γαρίφαλο, έχει όμως μια μικρή δυσκολία: αρκετές φορές τρίβεται τόσο ώστε το κομμάτι να διαλύεται πριν φτάσει στο πιάτο μας. Το πρόβλημα δεν οφείλεται σε ένα μόνο υλικό, αλλά συνήθως σε μια σειρά από μικρές αστοχίες.
Καθώς, πρόκειται για νηστίσιμη παρασκευή, χωρίς αυγά και γαλακτοκομικά, η συνοχή της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στα υγρά, το λάδι και το αλεύρι. Αν αυτή διαταραχθεί ή η πίτα χάσει υπερβολική υγρασία στον φούρνο, η ψίχα στεγνώνει και θρυμματίζεται.
Γιατί τρίβεται η φανουρόπιτα;
Οι συχνότερες αιτίες είναι η υπερβολική ποσότητα αλευριού, το παρατεταμένο ψήσιμο, τα πολύ μεγάλα κομμάτια ξηρών καρπών και το κόψιμο όσο η πίτα είναι ακόμη ζεστή.
Ακόμη και μια μικρή απόκλιση στις αναλογίες μπορεί να αλλάξει την υφή της. Ένα φλιτζάνι αλεύρι, για παράδειγμα, δεν έχει πάντοτε το ίδιο βάρος, ειδικά αν το γεμίσουμε πιέζοντας το αλεύρι. Η ζυγαριά είναι επομένως πιο ασφαλής από τη μέτρηση με ποτήρια ή φλιτζάνια.
1. Ζυγίζουμε τα υλικά με ακρίβεια
Η αυθόρμητη προσθήκη λίγου ακόμη αλευριού επειδή το μείγμα φαίνεται ρευστό είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη. Η φανουρόπιτα είναι ένα παχύρρευστο μείγμα που πέφτει σχετικά εύκολα από τη σπάτουλα.
Περισσότερο αλεύρι σημαίνει λιγότερη διαθέσιμη υγρασία και, τελικά, μια στεγνή πίτα που τρίβεται. Γι’ αυτό ακολουθούμε τις αναλογίες της συνταγής και, όπου είναι δυνατόν, ζυγίζουμε τα υλικά.
Δείτε επίσης:
Γιατί φτιάχνουμε φανουρόπιτα όταν χάνουμε κάτι; Η ιστορία πίσω από το έθιμο
2. Δεν μειώνουμε αυθαίρετα το λάδι ή τη ζάχαρη
Το λάδι διατηρεί τη φανουρόπιτα μαλακή, ενώ η ζάχαρη δεν προσφέρει μόνο γλυκύτητα αλλά συμβάλλει και στη συγκράτηση της υγρασίας. Αν μειώσουμε αισθητά κάποιο από τα δύο χωρίς να προσαρμόσουμε την υπόλοιπη συνταγή, η πίτα ενδέχεται να βγει πιο στεγνή και εύθρυπτη.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για ελαιόλαδο, σπορέλαιο ή έναν συνδυασμό τους, ανάλογα με τη γεύση που θέλουμε. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για την υφή είναι να διατηρήσουμε τη σωστή ποσότητα.
3. Επιλέγουμε ψιλή ζάχαρη
Η ζάχαρη με λεπτούς κόκκους ενσωματώνεται ευκολότερα στο μείγμα. Την ανακατεύουμε αρχικά με το λάδι και στη συνέχεια με τα υπόλοιπα υγρά, μέχρι να κατανεμηθεί ομοιόμορφα.
Αν η ζάχαρη είναι πολύ χοντρή, μπορούμε να τη χτυπήσουμε για λίγα δευτερόλεπτα στο μπλέντερ.
4. Προσθέτουμε το αλεύρι στο τέλος
Το αλεύρι καλό είναι να κοσκινίζεται και να προστίθεται σταδιακά, αφού έχουν ενωθεί τα υγρά υλικά. Από τη στιγμή που θα μπει στο μπολ, ανακατεύουμε μόνο μέχρι να μη φαίνονται.
Το πολύ έντονο ή παρατεταμένο ανακάτεμα δεν διορθώνει ένα λάθος στις αναλογίες. Αντίθετα, μπορεί να κάνει την πίτα πιο σφιχτή.
5. Ψιλοκόβουμε καλά τα καρύδια
Όταν το μαχαίρι συναντήσει έναν χοντροκομμένο ξηρό καρπό, πιέζει το κομμάτι και μπορεί να το διαλύσει, γι’ αυτό και πρέπει να κόβουμε τα καρύδια σε μικρά κομμάτια ή να αλέθουμε ένα μέρος τους.
Αν χρησιμοποιήσουμε σταφίδες, τις στραγγίζουμε καλά και τις ανακατεύουμε με ελάχιστο αλεύρι πριν τις προσθέσουμε, ώστε να μοιραστούν καλύτερα στο μείγμα.
Δείτε επίσης:
Περίσσεψε φανουρόπιτα; 5 συνταγές για να την αξιοποιήσετε
6. Χρησιμοποιούμε το σωστό μέγεθος ταψιού
Σε ένα πολύ μεγάλο ταψί το μείγμα απλώνεται σε λεπτή στρώση και ψήνεται γρήγορα, με αποτέλεσμα να στεγνώνει ευκολότερα. Σε ένα υπερβολικά μικρό σκεύος, αντίθετα, η επιφάνεια μπορεί να πάρει χρώμα ενώ το κέντρο παραμένει άψητο.
Ακολουθούμε τη διάσταση που προτείνει η συνταγή και τοποθετούμε τη φανουρόπιτα σε καλά προθερμασμένο φούρνο. Αν αλλάξουμε ταψί, πρέπει να προσαρμόσουμε και τον χρόνο ψησίματος.
7. Δεν την παραψήνουμε
Η φανουρόπιτα χρειάζεται να ψηθεί μέχρι να σταθεροποιηθεί το κέντρο της, όχι μέχρι να στεγνώσει εντελώς. Ελέγχουμε λίγα λεπτά πριν από τον χρόνο που αναφέρει η συνταγή, καθώς κάθε φούρνος λειτουργεί διαφορετικά.
Βυθίζουμε μια οδοντογλυφίδα ή ένα λεπτό μαχαίρι στο κέντρο. Πρέπει να βγει χωρίς υγρό μείγμα, αλλά μπορεί να έχει επάνω του λίγα νωπά ψίχουλα. Αν περιμένουμε να βγει εντελώς στεγνό και αφήσουμε την πίτα περισσότερο στον φούρνο, υπάρχει κίνδυνος να χάσει την υγρασία της και να τρίβεται.
8. Περιμένουμε να κρυώσει πριν την κόψουμε
Όταν βγαίνει από τον φούρνο, η δομή της φανουρόπιτας δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί. Αν προσπαθήσουμε να την κόψουμε αμέσως, ακόμη και μια σωστά ψημένη πίτα μπορεί να διαλυθεί.
Την αφήνουμε πρώτα να σταθεί μέσα στο ταψί και περιμένουμε να κρυώσει εντελώς. Στη συνέχεια την κόβουμε με ένα λεπτό, κοφτερό ή πριονωτό μαχαίρι, χωρίς να πιέζουμε απότομα την επιφάνεια.
Δείτε επίσης:
Φανουρόπιτα: Η ιστορία ενός λιχούδη Άγιου και η συνταγή
Τι κάνουμε αν η φανουρόπιτα έχει ήδη ψηθεί και τρίβεται;
Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς, κόβουμε σχετικά μεγάλα κομμάτια και χρησιμοποιούμε κοφτερό πριονωτό μαχαίρι με ήπιες κινήσεις.
Αν εξακολουθεί να διαλύεται, μπορούμε να σερβίρουμε τα κομμάτια σε πιάτο. Επιπλέον, τα ψίχουλα δεν χρειάζεται να πεταχτούν: μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση για ένα γλυκό σε ποτήρι ή να προστεθούν πάνω από φρούτα και γιαούρτι.
Φτιάχνουμε φανουρόπιτα όλο τον χρόνο;
Ναι, μπορούμε να φτιάξουμε φανουρόπιτα οποιαδήποτε εποχή. Το έθιμο συνδέεται περισσότερο με τις 26 και 27 Αυγούστου, παραμονή και ανήμερα της γιορτής του Αγίου Φανουρίου, όταν πηγαίνουμε τις πίτες στην εκκλησία για να ευλογηθούν και στη συνέχεια τις μοιράζουμε.
Η λαϊκή παράδοση δεν περιορίζει την παρασκευή της σε αυτές τις ημέρες. Πολλοί τη φτιάχνουν μέσα στη χρονιά όταν αναζητούν κάτι που έχει χαθεί ή περιμένουν να τους «φανερωθεί» μια λύση, μια ευκαιρία ή κάτι σημαντικό. Σε ορισμένες εκκλησίες μάλιστα διαβάζονται φανουρόπιτες τακτικά και εκτός της γιορτής του Αγίου.
Δείτε επίσης
5 φανταστικά και γρήγορα γλυκά για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού
Θυμάστε το μελιτζανάκι; Το γλυκό του κουταλιού που έφτιαχναν οι γιαγιάδες μας
