Σε κάθε σπίτι υπήρχε ένα βαζάκι με «συκαλάκι». Κρυμμένο στο ντουλάπι, δεμένο με σεμεδάκι, έβγαινε πάντα την κατάλληλη στιγμή σε έναν επισκέπτη, σε μια απογευματινή βεγγέρα. Το γλυκό κουταλιού άγριο σύκο ήταν πάντοτε δείγμα φιλοξενίας και δεξιοτεχνίας.